مطالعه مؤثر: 10 تکنیک زیر ذره بین 399 پژوهش

یک مرور مرجع که جان دانلوسکی و چهار همکارش در سال 2013 منتشر کردند، ده تکنیک مطالعه را بر پایه 399 پژوهش گردآوری شده رتبه بندی کرد. تنها دو تکنیک نمره کامل گرفتند: خودآزمایی، که پاسخ را از حافظه می طلبد، و فاصله گذاری، که جلسه ها را در زمان پخش می کند. بازخوانی و برجسته سازی، که دانش آموزان در نظرسنجی ها بیشتر از همه به کارگیری شان را ذکر می کنند، عملکرد را به شکلی قابل اتکا بهتر نمی کنند.

گزارش 2013: دو تکنیک در قله

عنوان این مرور «Improving Students’ Learning With Effective Learning Techniques» است. جان دانلوسکی و چهار هم نویسنده آن را امضا کرده اند و در ژانویه 2013 در Psychological Science in the Public Interest منتشر شد. در آن ده تکنیک بررسی می شود، از بازخوانی تا خودآزمایی. گزینش بر پایه گستردگی سودها انجام می شود، از یک مخاطب به مخاطب دیگر و از یک محتوا به محتوای دیگر.

گرگوری داناهیو و جان هتی پایه این مرور را در یک فراتحلیل که Frontiers in Education در 2021 منتشر کرد بازسازی کردند: 399 پژوهش ارجاع شده، که 242 تای آن ها به شکل کمّی قابل استفاده بود. مجموع دربرگیرنده 1 619 اثر در 169 179 شرکت کننده است. میانگین کلی به d = 0,56 می رسد. تمرین فاصله دار در صدر ده تکنیک می ایستد (d = 0,85)، پیش از خودآزمایی (d = 0,74).

رتبه بندی نویسندگان همین ترتیب را دنبال می کند. دو تکنیک ارزیابی سود بالا می گیرند: خودآزمایی و تمرین فاصله دار. پنج تکنیک در سود پایین جای می گیرند، از جمله بازخوانی و برجسته سازی. در جمع بندی 2021، برجسته سازی و خلاصه نویسی دو اثر ضعیف تر جدول را به دست می آورند.

خودآزمایی: شکافی که با تاخیر بزرگ می شود

خودآزمایی یعنی تولید پاسخ از حافظه: پاسخ دادن به یک پرسش، از حفظ خواندن یک درس، حل دوباره یک تمرین بدون نمونه. هنری رودیگر و جفری کارپیکه دو شیوه مطالعه را روی متون علمی مقایسه کردند: بازخوانی متن، یا نوشتن هر آنچه از آن به یاد می ماند، بدون تصحیح (Psychological Science, 2006).

پنج دقیقه پس از مطالعه، بازخوانی کمی جلو بود: 81 % یادآوری در برابر 75 %. دو روز بعد، ترتیب برعکس شد (68 % در برابر 54 %)، و برتری خودآزمایی تا یک هفته دوام آورد (56 % در برابر 42 %).

گزارش 2013 به خودآزمایی سود بالا می دهد، بر پایه اثرهایی که در دانش آموزانی با سن ها و سطوح گوناگون به دست آمده. همچنین یک نکته اجرایی را مستند می کند: خودآزمایی همراه با تصحیح خطاها بهتر از خودآزمایی تنها عمل می کند، و برتری آن بر بازخوانی «بسیار استوار» ارزیابی می شود.

فاصله گذاری: همان کار، در جای بهتر

تمرین فاصله دار همان مقدار کار را روی جلسه هایی که روزها از هم جدا شده اند پخش می کند. تمرین فشرده آن را در یک بلوک جمع می کند، مانند مرور شب پیش از امتحان.

چهار فراتحلیل که داناهیو و هتی گرد آورده اند نزدیک به 300 پژوهش مقایسه میان فاصله دار و فشرده را پوشش می دهند، با اثر میانگین 0,60. در ریاضیات، آزمایش داگ رورر و کلی تیلور (Applied Cognitive Psychology, 2006) ده مسئله را روی دو جلسه با فاصله یک هفته پخش کرد، در حالی که گروه دوم همان ده مسئله را در یک جلسه پشت سر هم می گذراند. یک هفته بعد، دو گروه شبیه هم بودند؛ چهار هفته بعد، گروه فاصله دار به 64 % پاسخ درست رسید در برابر 32 %، بدون تمرین اضافه.

ترکیب دو تکنیک برنده یک نام دارد: بازآموزی پیوسته. یعنی یادآوری یک محتوا تا وقتی موفق شود، سپس بازگشت به آن در جلسه های فاصله دار. در آزمایش های کاترین راوسون و همکارانش (Journal of Experimental Psychology: Applied, 2018)، با شمار برابر یادآوری ها، عناصری که روی سه جلسه فاصله دار پخش شده بودند بعد از یک هفته در 68 % دوام آوردند، در برابر 26 % وقتی سه یادآوری در یک جلسه جمع شده بودند.

بازخوانی و برجسته سازی: دو محبوب مخاطبان

در نظرسنجی هایی که گزارش 2013 نقل می کند، بازخوانی و برجسته سازی در صدر روش هایی هستند که دانش آموزان می گویند به کار می برند. هر دو در میان پنج تکنیک با سود پایین جای دارند.

بازخوانی متن را آشنا می کند، و این آشنایی اعتماد را تغذیه می کند. در آزمایش های رودیگر و کارپیکه، دانشجویانی که بازخوانی کرده بودند موفقیت بهتری پیش بینی می کردند از کسانی که خود را آزموده بودند؛ یک هفته بعد، نتیجه واقعی برعکس بود. جمع بندی 2021 افزون بر این یک عارضه جانبی برجسته سازی را یادآور می شود: می تواند توانایی استنتاج را مختل کند، و سهم آن در عملکرد کم می ماند.

کلاس و خانه چه چیزی را می توانند تغییر دهند

گزارش 2013 کاربردهای مستقیمی برای درس ها فهرست می کند. یک واحد درسی می تواند با یک آزمون کوتاه همراه با تصحیح آغاز شود که ایده های اصلی واحد پیشین را در بر می گیرد. مفاهیم مهم در طول چند جلسه تکرار می شوند. در تمرین ها، توزیع به مسئله های اضافه نیاز ندارد: هر سری تمرین های همان روز را نگه می دارد، و یادآوری هایی از همان نوع در سری های بعدی باز می گردند (رورر و تیلور، 2006).

در خانه، همان اهرم ها منتقل می شوند: پرسش هایی که تولید پاسخ را می طلبند، با تصحیح فوری؛ و قرارهای مرور تعیین شده در چند روز. برای داوری درباره آنچه آموخته شده، آزمون با فاصله زمانی همچنان مرجع است (رودیگر و کارپیکه، 2006).

Stella: آزمون هایی در درس ها، یک زنجیره از روزها

Stella یک اپ یادگیری برای کودکان 4 تا 17 ساله و والدینشان است. بسته به سن، محتوا شکل عوض می کند: صدا برای 4-6 ساله ها، سپس درس های کوتاه.

مسیر یادگیری همان دو تکنیکی را برمی دارد که گزارش 2013 در قله می نشاند. وقتی درسی تمام می شود، آزمون تصحیح شده پاسخ را از حافظه می طلبد، مانند خودآزمایی در پژوهش ها. زنجیره روزها نیز روزهایی را می شمارد که دست کم یک درس در آن ها تمام شده است: پیشرفت در طول هفته ها پخش می شود.

امتیازها پس از هر آزمون نمایش داده می شوند، و هر دوره با یک آزمون پایانی بسته می شود. یک تابلو والدین نمای کلی را می دهد، و داده های شخصی روی دستگاه می مانند. حساب های زیر 13 سال از مسیر رضایت والدین می گذرند، مطابق با COPPA.